Za dobra tego rodzaju, wyróżniające się wyjątkową i powszechną wartością zostaną uznane (zgodnie z art.2 Konwencji dziedzictwa światowego oraz &43 Regulaminu Komitetu światowego dziedzictwa):

• struktury naturalne występujące w biologicznych i fizycznych formach;
• formacje geologiczne i fizjograficzne zlokalizowane w obrębie ograniczonej strefy, umożliwiającej zagrożonym zagładą gatunkom zwierząt i roślin przetrwanie oraz harmonijny i zrównoważony rozwój;
• tereny, o ściśle wyznaczonych granicach, które wyróżniają się niezwykłym pięknem i estetyką;

Aby dobro mogło zostać wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa musi wyróżniać się wyjątkową i uniwersalną wartością, a także spełniać jeden z czterech następujących kryteriów:

Warunkiem niezbędnym, stanowiącym uzupełnienie powyższych kryteriów, jest ponadto wymóg INTEGRALNOŚCI cechującej dobra dziedzictwa naturalnego, a stanowiący przedmiot propozycji wpisu.

(wg art.1 Konwencji dziedzictwa światowego z 1972 roku) reprezentują dobra o szczególnej i powszechnej wartości naukowej, tj.

• zabytki architektury lub ich zespoły,
• twory monumentalnej rzeźby, plastyki i malarstwa,
• obszary o wartości archeologicznej albo ich pozostalości, a także jaskinie i hieroglify,
• miejsca upamiętnione ważnymi wydarzeniami historycznymi, i inne.

Aby dobro mogło zostać wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa musi wyróżniać się wyjątkową i uniwersalną wartością, a także spełniać jeden z sześciu następujących kryteriów:

Warunkiem niezbędnym, ścisle zintegrowanym z powyższymi kryteriami, jest ponadto wymóg wysokiego stopnia AUTENTYCZNOSCI materii zabytkowej stanowiącej przedmiot propozycji.

Od 1992 roku, szczególny rodzaj dziedzictwa kulturowego, stanowiący wyraz współzalezności miedzy człowiekiem i jego naturalnym otoczeniem, został ochrzczony mianem KRAJOBRAZU KULTUROWEGO.